Moderne huisvrouw

Dit juweeltje zag ik tijdens een wandeling. Als moderne huisvrouw maakte ik er met mijn smartphone
een foto van en kon dankzij een app met fotoherkenningsprogramma moeiteloos achterhalen dat dit een
smaragdlangsprietmot is. Een algemene maar daarom niet minder mooie microvlinder. 

Ik zette de foto op Instagram en iemand, wiens interesse meer naar mensen dan naar motten uitgaat,
reageerde met: “Ik ben benieuwd van wie dit harige lichaamsdeel is! Jouw onderbeen zonder
Ladyshave?” Hier val ik als moderne huisvrouw door de mand, want ik heb geen Ladyshave. Maar wel
een zoon met een harige onderarm. En een nieuw verhaal voor mijn blog…

April 2020

Babyroze

De eerste pruimen zijn rijp. Maar, o, wat een pech: ze blijken allemaal kleine verstekelingen aan boord
te hebben. Als ik de pruim opensnijd, krijg ik een maanlandschap te zien van kraters en bruine smurrie
(de poep) en soms vind ik ook een of twee roze rupsjes met donkerbruine koppies. Blootgesteld aan het
licht verstoppen zich meteen in de holletjes die ze in het zachte pruimenvlees hebben gegeten, maar als
ik ze met de punt van mijn mes daaruit wip, laten ze zich met een draadje vliegensvlug naar beneden
vallen. Wat een overlevingskunstenaars!

En wat een mooi babyroze kleurtje hebben ze! Soms vind ik ook witte rupsjes die iets kleiner zijn.
Waarschijnlijk beginnen ze hun leven als verstekeling onschuldig wit en na het eten van een heleboel
pruim knappen ze uit hun vel en krijgen zie die roze blos.

Ik mag niet mopperen, er blijft nog genoeg pruim voor me over. Maar die grote hoeveelheid poep… Ik
zit een uur te priegelen met een mesje om de vieze stukken eruit te snijden en houd dan een kommetje
pruimenprut over. De rest van de pruimen leg ik in een schaaltje voor de atalanta’s!

Juli 2018

Ik heb gepuzzeld op de soortnaam. Het zou een pruimenmot of een fruitmot kunnen zijn. Beide soorten
krijgen van die roze rupsjes. Maar zonder vlindertje durf ik niet te zeggen welke van de twee het is.

Vieze beestjes

Als ik een groot blik open waarin ik pakjes meel bewaar, vliegen er een paar motjes uit. Vliegen is
veel gezegd: ze landen meteen op de grond en de muur, waar ik ze met gemak dood kan drukken.
Motten in de voorraadkelder ben ik niet blij mee.

Ik controleer de andere blikken, en in de meeste blijken motjes in te zitten. In één blik zitten ook nog
twee kleine spinnetjes die bezig zijn om het natuurlijk evenwicht te herstellen.

Het is een vieze toestand. Die witte korreltjes die hierboven op de foto te zien zijn, zouden het
uitwerpselen zijn? Of kokertjes waarbinnen de rupsjes zich verschuilen tegen spinnetjes? De zakjes
meel zitten er vol mee en ze bungelen aan elkaar gekleefd door spinsel als slingers aan de kartonnen
doosjes.

Slingers

Bij nadere beschouwing blijkt er heel wat te zien te zijn. Ik vind een paartje dat in de vouwen van een
papieren zakje een romantisch plekje heeft gevonden.

Na wat speurwerk kom ik erachter dat het grauwe meelmotten zijn: euphestia kheuniella voor
liefhebbers. Volgens het verspreidingskaartje op microvlinders.nl zijn ze zeldzaam in Nederland.
Maar het kan ook zijn dat bijna niemand zijn waarneming van de grauwe meelmot doorgeeft. Meer
algemeen zou de grote meelmot zijn, overigens een heel mooi vlindertje. Dat kan ik eerlijk gezegd van
de ‘mijne’ niet zeggen. Het zijn een beetje grauwe en vieze beestjes.

  

Romantiek

Leuker om te zien zijn de rupsjes: meelwit met donkerbruine kopjes. Ze zien er best sappig uit en ik
vraag me af waar ze het beetje vocht vandaan halen in deze gortdroge omgeving.

Een sappig rupsje

Tegen de zakjes of doosjes zitten coconnetjes geplakt. Als ze tegen karton of papier zitten, zien ze er
papierachtig uit. Aan de vele gaatjes is te zien dat de rupsjes het papier eten en van de pulp hun cocon
maken voordat ze daarin gaan verpoppen. De meelmotten gaan trouwens met de tijd mee: de coconnetjes
die tegen een plastic zakje aan zitten zijn van plastic gemaakt. Ook weer zo wonderlijk!

 

Links een cocon van papier tegen een kartonnen doosje, rechts enkele lege en volle coconnetjes van
plastic die tegen een plastic zakje zijn geplakt

Een popje

Ik verhuis de hele familie naar de compostbak.

Juli 2018