Een Vaag beeld van wat ik Vermoed dat een Veenbesblauwtje is,
gemaakt in 2012 natuurpark Tiveden in Zweden
Een V is geen goed teken in de natuur. Het staat daar niet voor Vrijheid, of Vredig. Tenzij het twee hazenoren zijn die boven het gras uitsteken, als een witte V met zwarte puntjes, staat het voor alles wat er mis kan gaan in de natuur.
In de krant staat vandaag een artikel over de vlinders in Drenthe, met als kop: Drentse vlinders gaan ten onder aan mesten en maaien. Hierdoor staan er haast geen bloemen meer in de weilanden en bermen.
Maar ook natuurgebieden lijden onder Vermesting (stikstofdepositie uit de lucht) door de naburige intensieve landbouw. Zelfs in Drenthe. In de o zo typisch Drentse veengebieden huist het allerlaatste restant van drie vlindersoorten: het Veenbesblauwtje, de Veenbesparelmoervlinder en het Veenhooibeestje. In het artikel wordt klimaatopwarming genoemd als verklaring voor de achteruitgang van deze soorten. Nederland ligt aan de zuidgrens van het verspreidingsgebied van Veenbesblauwtje en Veenparelmoervlinder, dus het is goed mogelijk dat deze twee soorten hierdoor -of is het méde hierdoor?- Verdwijnen. Maar voor het Veenhooibeestje, een soort die honderd jaar geleden vrij algemeen was, gaat die verklaring niet op en speelt intensivering van landbouw een grote rol. Eerst namen de aantallen af door ontginning van veengebieden en de laatste decennia door het bekende onheilskwartet: Versnippering, Verzuring, Vermesting, Verdroging. En dat leidt weer tot Vergrassing en Verbossing.
Maar er is nóg een bedreiging voor deze veenvlinders, zo valt in het krantenartikel te lezen: Verstoring door natuurfotografen, waardoor de vlinders te vaak opvliegen en een prooi worden voor de vogels.
De Drentse Veenvlinders staan op mijn verlanglijstje voor deze zomer. Maar als ik dit lees, doe ik er beter aan om om ze met rust te laten. Ik kan ze in oude natuurboeken zoeken, zoals ik met de uit Nederland Verdwenen vlinders doe. Of op vlindervakantie naar het buitenland gaan. Zo’n vakantie is niet bedoeld om bij te komen van drukke bezigheden, maar van al die V’s die onze natuur zo saai maken.
Februari 2017
Deze blog is een Vervolg op: THERE IS A HOLE IN MY BUCKET
Bronnen
Het krantenbericht staat in Trouw, 7 februari 2017, Verdieping p. 9
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Ik vind het leuk als je een bericht achterlaat!